ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΥΧΕΡΟΥ

Στη συντρπτική τους πλειοψηφία οι κάτοικοι του Τυχερού κατάγονται από δύο αρβανιτόφωνα χωριά, το Ιμπρίκ Τεπέ και το Σουλτάνκιοϊ που βρίσκονται στη απέναντι όχθη του Έβρου. Τα δύο αυτά χωριά βρίσκονταν πολύ κοντά μεταξύ τους και κοινά χαρακτηριστικά τους ήταν η γλώσσα αφενός και αφετέρου η κοινή τους πολιτισμική παράδοση.

Χαρακτηριστικό αυτής, το πανηγύρι του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου που γινόταν στο ομώνυμο μοναστήρι, το οποίο βρίσκεται στην ενδιάμεση απόσταση των δύο χωριών. Η γιορτή του αγίου, οι δωρεές που προσφερόταν και τα κουρμπάνια που γίνονταν ήταν ο ενοποιητικός δεσμός μεταξύ τους.

Αυτό το πανηγύρι ανέδειξε τα δύο χωριά ως κέντρο της περιοχής και συνετέλεσε στην ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας με τις ορθόδοξες περιοχές από την απέναντι πλευρά του ποταμού. Σύμφωνα με μαρτυρίες, Σουφλιώτες έμποροι επισκέπτονταν το πανηγύρι, γεγονός το οποίο συνέβαλε στην ανάπτυξη κουμπαριών, οι οποίες αξιοποιήθηκαν ανάλογα και απ’ τις δύο πλευρές, οι μεν ως παροχή φιλοξενίας κατά τη διάρκεια του πανηγυριού και οι δε ως ομαλή μετάβαση στο νέο καθεστώς αφότου εκδιώχθηκαν.

Τα δύο χωριά ήταν αρβανιτόφωνα, εντούτοις κατατάχθηκαν στα ελληνικά χωριά της περιοχής. Ο πολυσχιδής προσδιορισμός των κατοίκων πολιτισμικά και διοικητικά είναι χαρακτηριστικός από τη χρήση τριών ονομάτων για το ίδιο χωριό. Ιμπρίκ Τεπέ (το τούρκικο όνομα), Κιουτέζα (το αρβανίτικο) και Ίμβρασος (το ελληνικό).

Πηγές

Δαλάτσης, Δ., & Dalátsis, D. (2016). Οι Αρβανίτες της Ανατολικής Θράκης. Β, Νοών, Αθήνα.

Αυδίκος, Ε. (1998). Από τη Μαρίτσα στον Έβρο. Πολιτισμικές συγκλίσεις και αποκλίσεις σε μια παρέβρια περιοχή.